Bir pulun nadir olduğunu nasıl anlarsınız

Bir pulu nadir kılan nedir?

Arzın az olması. Bir pul; az basıldıysa, tedavülden kaldırılmadan ya da değiştirilmeden önce azı satıldıysa veya koleksiyonluk durumda azı günümüze ulaştıysa nadirdir.

Nadirlik, bugün kaç adedin var olduğuyla ilgilidir; pulun kaç yaşında olduğuyla değil. Bazı 19. yüzyıl pulları milyonlarca adet hayatta kalmıştır, bazı modern hatalar ise tek bir tabaka olarak vardır. Koleksiyoncular ayrıca nadirliği (kaç tane kaldığını) değerden (insanların ne ödediğinden) ayırır: az kişi topluyorsa bir pul hem az bulunur hem ucuz olabilir.

Bir pulun nadir olabileceğini gösteren işaretler nelerdir?

Yedi işarete bakın: erken baskı, kısa kullanım süresi, yüksek nominal değer, baskı hatası, az bulunan varyant, alışılmadık damga ya da kullanım ve istisnai sahaflık.

1. Erken baskı. Klasik dönem pulları (kabaca 1840–1870) daha küçük tirajlarla basıldı ve iyi durumda daha azı kaldı.
2. Kısa kullanım süresi. Hızla tedavülden kaldırılan, geçici bir amaçla sürşarjlanan ya da kısa ömürlü devletlerin çıkardığı pullar az bulunabilir.
3. Yüksek nominal değer. Yüksek değerler daha çok ağır gönderiler ve koliler için alınırdı ve nadiren saklanırdı; damgalıları daha da az.
4. Baskı hatası. Ters merkezler, eksik renkler, dişsiz tabakalar ve çift baskı. Bkz. para eden baskı hataları.
5. Az bulunan varyant. Yaygın sürümden farklı dişleme, filigran ya da kâğıt. Bkz. pul nasıl tanınır.
6. Alışılmadık damga ya da kullanım. Erken tarihler, nadir yer damgaları, sıra dışı güzergâh ya da tarifeler — özellikle orijinal zarf üzerinde.
7. İstisnai sahaflık. Yaygın bir klasik pul bile kusursuz ortalanmış ve hatasızsa kendi başına az bulunur.

Bir pulu nadir kılmayan nedir?

Tek başına yaş, ünlü bir konu ve kullanılmamış olmak bir pulu nadir kılmaz. Pek çok eski pul, kraliyet portresi ve popüler anma pulu milyonlarca basıldı.

• «100 yıldan eski.» 1890–1920 arası pulların çoğu son derece yaygındır.
• «Üzerinde kraliçe / Washington / Elvis var.» Popüler konular genelde en yüksek adetlerde basıldı. Bkz. Elvis pulu.
• «Hiç kullanılmamış.» Modern kullanılmamış pullar çoğunlukla nominal değeri kadar eder.
• «Tam tabaka.» Yaygın modern pulların tabakaları nominal değere yakın satılır.

Hangi nadir pulları aramalıyım?

Ünlü nadir parçalar aile albümlerinde neredeyse hiç çıkmaz, ama şu daha gerçekçi buluntular çıkar: iyi durumdaki erken klasikler, kilit yüksek değerler, tanınabilir hatalar ve yaygın tasarımların az bulunan varyantları.

Bir pulun nadir olduğunu nasıl doğrularım?

Onu uzman katalogdaki kayda, tam varyantıyla birlikte eşleştirin; sonra umut veren adayları, orijinallik raporu düzenleyen bir ekspertiz kurumuna inceletin.

Nadir pullar sahtecilik ve onarım çeker: yeniden dişlenmiş kenarlar, yeniden zamklanmış arkalar, doldurulmuş incelmeler, boyanmış renkler ve az bulunan bir varyantı taklit etmek için değiştirilmiş yaygın pullar. APEX, Philatelic Foundation ya da BPA Expertising gibi tanınmış bir kurumun raporu hem alıcıyı hem satıcıyı korur.

Nadir pullar genelde nereden çıkar?

Eski aile albümlerinden, tavan arasında saklanan yazışmalardan, miras koleksiyonlarından ve tüccarların karışık lotlarından. Buluntular en çok 1900 öncesi malzemede ve koleksiyoncunun ayrı koyduğu parçalarda görülür; modern albümlerde değil.

• Eski yazışmalar. 19. yüzyıl mektup desteleri az bulunan pullar, damgalar ve tarifeler barındırabilir, bu yüzden bütün bırakın.
• Eski albümlerin başı. Baskılı albümler genelde tarihe göre dizilir, dolayısıyla en erken ve çoğu zaman en değerli pullar en başta gelir.
• Stok defterleri ve «özel» yazan zarflar. Koleksiyoncular en iyi pullarını çoğu zaman ayrı tutardı.
• Ayıklanmamış yığınlar. Dağınık pul kutularında bazen kimsenin kontrol etmediği daha iyi parçalar bulunur.

Önce bu yerlerden çıkan adayları tarayın. Bu, binlerce yaygın pulu sırayla gözden geçirmekten çok daha hızlıdır.